Kitaplara olan aşkım kütüphanelere doldu taştı.Benliğimi kütüphaneler de bulabildiğimi ve buraya ait hissetiğimi düşünüyorum.Düşüncelerin,fikirlerin,arasında kaybolmak ruhum için büyülü bir olay.Mutluluğum için kolay bir terapi.Ve bu sene kendimi ilk defa hiç bilmediğim bir dünyada buldum.İlk defa ben buymuşum dedim.
Aşk ;yaşamadığım,bilmediğim bir duygu kitaplarda bunu o kadar yoğun ve mükemmel bir şekilde yaşıyorum ki,kitaplar bana yaşamadığım duyguları hissettiriyor.Eğer aşkı bulmak istersem,kütüphane gibi kendimi bulduğum bir yerde bulmak isterim.Onca yaşanmışlığın gerçek hikayelerin arasında.Karşı cinse hiç bir zaman ilgim olmadı hep kötü baktım.Fakat müzikle,sanatla,kitapla,ilgilenen insan dünyaya bambaşka bakar.Farklı bakar,farklı düşünür.Sevmeyi sevilmeyi ,o kitaplarda ki olanaksız aşklar,kendi imkanlarıyla ailesine sahip çıkmasını ve daha bir çok örneğini görür,acır benimser.Ve bu okuyan insan çok güzel sever.Sevdiğinin yüzüne bakarak şiirler yazar,sesinden şarkılar söyler.

Çünkü aşk,en güzel sanatla yansıtılır.Yeni nesil gibi yaşadıkları şeylere aşk olarak adlandıranlarla değil bence.Reşat Nuri GÜLTEKİN'inin dediği gibi "Siz beni insanlıktan, saffetten, samimiyetten, sevdadan iğrendirdiniz."

Aşk bir siirdir bence;Özdemir ASAF'bu dizeleri her şeyi anlatıyor;

"Sana bir şiirler olmuş sevgili
Yüzün gözün söz içinde
Hangi imla kılavuzuna baksam
Benden ayrı yazılıyorsun"

Buna ilham veren bir Kadın bir aşk var,
Aşk;bir resimdir bir şarkı bir şiir...
Yaşayabilene güzeldir aşk...