Πέρασε λοιπόν αυτός ο 1,5 χρόνος προετοιμασίας και επιτέλους τα παιδιά του 2000 και τα παιδιά που είχαν την αξιοθαύμαστη δύναμη να ξαναδώσουν το 2018 ξεκουραζόμαστε. Ήρθε η ώρα να βάλουμε σε σειρά τις σχολές που θέλουμε· κάποιοι από εμάς έχουν αποφασίσει από τώρα, κάποιοι άλλοι περιμένουν τα αποτελέσματα, ενώ άλλοι είναι ακόμη μπερδεμένοι (κι εγώ μαζί).

Εγώ έδινα έκθεση, φυσική, χημεία και βιολογία και κάθε φορά που με ρωτούσαν πού θέλω να περάσω, έλεγα με έναν κάποιο δισταγμό "εε λέω για Ιατρική Θεσσαλονίκης". Τώρα που τελείωσα με τα μαθήματα συνειδητοποιώ ότι το έλεγα πιο πολύ γιατί ένιωθα ότι έπρεπε να πω κάτι. Το μόνο που είχα στο μυαλό μου ήταν η επιθυμία να φροντίζω κόσμο και αυτό το περιέχουν πάρα πολλές σχολές του πεδίου μου. Βλέποντας ότι η σχολή αυτή δε με έκανε να αισθάνομαι ενθουσιασμό, φοβόμουν πολύ να το πω στην οικογένεια και τους φίλους μου. Οι παππούδες μου καμαρώνανε για το ότι θα γίνω "γιατρέσσα", η θεία μου με τις ξεδέρφες μου μου χάρισαν ένα δώρο με το γνωστό ρητό του Νέλσον Μαντέλα "It always seems impossible until it's done" και οι γονείς μου με στήριζαν στο διάβασμα και την ψυχολογία μου όπως και οι φίλες μου, και ένιωθα ότι θα τους απογοήτευα όλους, ότι θα "παρατούσα" τα "όνειρά" μου. Αφού είδα αρκετά βίντεο στο youtube από παιδιά που πέρασαν την εμπειρία των πανελληνίων, κατάλαβα ότι η αγάπη τους δεν στηρίζεται στην ένταξή μου σε μια υψηλόβαθμη σχολή, ότι το ρητό αυτό δεν αφορά τη σχολή αυτή και ότι η καριέρα που θα ακολουθήσω είναι δική μου επιλογή, γιατί αφορά τη δική μου ευτυχία. Είπα στους γονείς μου ότι σκέφτομαι και άλλες σχολές, το είπα και στις φίλες μου, και όλοι αντέδρασαν με κατανόηση και χωρίς να με κρίνουν. Κατάλαβα ότι όλες αυτές οι σκέψεις που με βασάνιζαν ήταν ένας ψυχολογικός πόλεμος προς τον εαυτό μου.

Μετά από αυτό το μίνι μυθιστόρημα (που ελπίζω να μη σας κούρασε 😂), ήθελα να καταλήξω στο ότι οι πανελλήνιες στην τελική είναι δική σας υπόθεση. Το αν θα δώσετε, το ποια μαθήματα θα επιλέξετε, τις σχολές που θα δηλώσετε είναι δική σας επιλογή. Στην ελληνική κοινωνία οι δεσμοί της οικογένειας και της φιλίας είναι πολύ στενοί και προφανώς οι άνθρωποί σας θα θέλουν να σας βοηθήσουν. Να ακούτε τις συμβουλές τους, ιδιαίτερα αυτών που γνωρίζουν αρκετά πράγματα, αλλά να ακούτε πρώτα την ψυχή σας και να παίρνετε τα ρίσκα σας με δική σας ευθύνη, ανακαλύψτε τι θέλετε να προσφέρετε στον κόσμο και τι σας γεμίζει. Εάν δίνετε του χρόνου (καλή επιτυχία παιδιά) και δεν έχετε αποφασίσει ποια σχολή θέλετε, μη βασανίζετε από τώρα το μυαλό σας και κουράζεστε ψυχολογικά. Βάλτε τα δυνατά σας έτσι ώστε να γράψετε το καλύτερο που μπορείτε και έχετε όσες περισσότερες επιλογές σχολών θέλετε και αφού δώσετε πια, να σκεφτείτε με ηρεμία και λογική, με τι θέλετε να ασχοληθείτε στη ζωή σας.

Καλό καλοκαίρι στους φετινούς απόφοιτους, καλό κουράγιο στα παιδιά που δίνουν του χρόνου και να θυμάστε ότι η αξία σας δεν είναι ο βαθμός σας ή η βάση της σχολής που θέλετε και δεν πέφτει λόγος σε κανέναν για την επιλογή σας!!