Πόσες φορές κάθισες κοιτώντας το υπερπέραν. Χωρίς να κάνεις τίποτα απλά να σκέφτεσαι. Να σκέφτεσαι όλα όσα έχεις κάνει λάθος και δεν μπορείς να αλλάξεις. Να σκέφτεσαι πόσο πολύ πονάς. Πονάς γιατί ξερείς ότι το παρελθόν δεν αλλάζει. Δεν μπορείς να πάρεις πίσω τα λάθη που έκανες. Τις λάθος επιλογές, τις λάθος στιγμές, τις λάθος πράξεις. Πόσο θα ήθελες να πήγαινες πίσω στο χρόνο και να τα άλλαζες όλα. Να τα έκανες σωστά. Ακόμα και αν το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που περίμενες, θα ήσουν χαρούμενος/η γιατί πολύ απλά θα ήξερες ότι έκανες το καλύτερο που μπορούσες. Ενώ τωρα...δε ξέρεις τίποτα. Δε ξέρεις αν θα ήταν καλύτερα ή όχι. Βλέπεις όλα όσα ήθελες να τα έχει άλλος. Μετανιώνεις και αυτό πονάει.