Kimi zaman kendimi boşlukta gibi hissederim. Hayattan usanmış, 70 yaşında huysuz bir kadın gibi. Ve can sıkıntımı geçirmek için yaptığım bir kaç ufak şeyleri sizle paylaşmak istiyorum...

1.Genelde bu hal sabah ilk kalktığımda beni bulur. Bitkin bir halde sanki hiç uyumamış gibi uyanırım ve geri nasıl uyuyabileceğimi düşünürüm. Fakat buna devam ettikçe enerjimin daha çok çekildiğini hissederim. Bu yüzden elime telefonumu alır ve benim neşemi arttırabilecek değişik kahvaltılara bakarım.
2.Bunun zor kısmı ise baktığım ve görsel olarak beğendiğim kahvaltıları hazırlamaya çalışmaktır. Eğlenceli kısmı da burası aslında. Göz zevkimi açacak bir kahvaltı hazırlarken nahoş bir müzikte buna eşlik ederse tadımdan yenmez.
3.Kahvaltımı ettim. Daha sonrada uzun bir duşa girerim. Duş jelleri, kokular, maskeler derken hem kendimi şımartır hemde can sıkıntımı biraz daha gideririm.
4.Duş aldıktan sonra özenle kıyafetlerimi seçerim(bunlar genelde hem salaş hem de uyumlu kıyafetler olur) güzelce giyinip lipbalm vesaire sürdükten sonra izlenilecek film-dizi listemden herhangi bir film-dizi seçip bilgisayarım başına oturur ve genelde karakterlere aşık olur ve bir iki bölüm izledikten sonra sıkılıp bırakırım.
5.Daha sonra her zaman el altında bulundurduğum hazır bir çantaya, kitap, defter, tablet gibi şeyler atar ve ceketimi üzerime alıp evden çıkarım. Çoğu zaman gideceğim yerler bellidir fakat arada bir gezilmesi gereken yerler adlı listemde de bir yer seçip oraya giderim.
6.Bulunduğum mekanda daha önce hiç tatmadığım bir şeyi denemek bana göre pek değildir açıkçası. Çünkü ya beğenmezsem :/ Bu yüzden genelde satın aldığım şeylerden alır ve bir masaya yerleşirim. Bu çok klişe, herkes yapar bunu demeyin. Bazı insanlar bunun garip bir şey olduğunu düşünüyor ve çoğu zaman tek başına bir yerlerde oturmaktan çekiniyor. Bende ilk başlarda böyle şeyler yaşadım ama zamanla insanları kafaya takmak yerine ambiyansı değerlendirmeye başlayınca insanlar umurunuzda olmuyor.
7.Bir yer bulduk oturduk, her şey çok güzel. Peki şimdi ne yapacağız ? Ben genelde çantama attığım kitapları okuyup yemek istediğim şeylerle sıkıntımı geçirebiliyorum. Ama bazen bunların yetmediği zamanlar oluyor. Bu yüzden yeni biriyle tanışmaya çalışıyorum. Tabii her önüme gelene arkadaşlık teklif etmiyorum, etsem doğru olmazdı zaten. Benim yaşlarımda gördüğüm, benim gibi canı sıkılan insanları fark ettiğim, birazcık farklı, ilk baktığım zaman hoşuma giden insanlarla konuşmaya çalışıyorum. Tabii bu demek değil ki her zaman iyi tepkiler alacaksınız. Terslenedebilirsiniz. İşin eğlencesi bu...:)
8.Yedik, içtik işimiz bitti. Sonra benim ilk yaptığım şey küçük bir dükkan bulup gezmek.(Bir mağaza olmak zorunda değil,bijüteri, butik Allah ne verdiyse!)
9. Gezme işim bitince de eve dönüyorum. Ben sakin yapılı bir insan olduğum için bunlar benim can sıkıntımı alabilecek şeyler, fakat daha hızlı bir insansanız bunlar sizi kesmeyebilir. :)
Ya da sürekli devam eden bir sıkıntı içindeyseniz;
Her gün bisiklet sürün.
Müziği her zaman dinlediğinizden biraz daha kısık dinleyin.
Listeler çıkartın. Yukarıda geçtiği gibi.
Bir hobi edinin. Resim çizmeye çalışmak gibi, felsefe gibi.
Etrafınızı düzenleyin süsleyin. Bu sizin gözünüzü açacaktır.
Her şeyden önemlisi hayatı yaşamasını bilin ya da öğrenin...
Sağlıcakla. <3