Και είχα γιορτή σήμερα και μέσα στα τόσα ''Χρόνια Πολλά'' είδα και το δικό σου.
Πέρασε καιρός από τότε που το όνομά σου με έκανε να χαμογελάω και να χοροπηδάω από την χαρά που έστειλες..
Πάει πολύς καιρός.
Και αυτός ο καιρός που πέρασε, με άλλαξε αλήθεια.
Με έκανε λίγο πιο ''αναίσθητη'' αν το θες, γιατί ο μόνος τρόπος να προστατευτώ από σένα είναι να φτάσω στο σημείο να μην με νοιάζεις καν.
Και επειδή πάλι θα αρχίζω να πλατιάζω και να το πολύ κουράζω, είδα μήνυμά σου και ειλικρινά στο λέω μόνο απορία είχα.
Για το τι θες ακόμα μετά από τόσο καιρό, τι ακριβώς αναζητάς από μένα;
Γιατί βλέπεις δεν στάθηκες σε ένα χρόνια πολλά,που να το δεχτώ γιατί είχαμε περάσει πολλά μαζί.
Ήθελες να συνεχίσεις, να βρεις κάτι να πεις, αναζητούσες τρόπο να εισβάλλεις και πάλι σε μία ζωή από την οποία εσύ βγήκες και έκλεισες και δυνατά την πόρτα πίσω σου.
Μόνο που να σε πληροφορήσω, όσο καλή κι ευαίσθητη κι αν με θεωρούν, εάν μου κλείσεις την πόρτα στα μούτρα εγώ θα στην κλειδώσω και θα την καρφώσω για να μην ξανά ανοίξει.
Γι 'αυτό σε παρακαλώ, μην ξανά στείλεις.
Το παραμύθι μας τελείωσε εδώ και καιρό που λες και απλά φαντάζεις γελοίος πλέον.
Δέξου με αξιοπρέπεια μία απόφαση που εσύ πήρες και κάνε τη ζωή σου χωρίς εμένα κι άσε με να είμαι ήρεμη.
Γιατί μόνο μακριά σου είμαι πια..
Το κοντά σου με εκνευρίζει γιατί μου δείχνει αυτό που έχεις γίνει,που πίστεψέ με,δεν μοιάζει ούτε στο ελάχιστο μ'αυτό που γνώρισα εγώ τότε!