Και έρχεται αυτή η στιγμή πάλι. Γυρίσαμε στα ίδια. Εσύ και ο εαυτός σου. Κάθεσαι μπροστά από τον καθρέφτη με κόκκινα μάτια και απλά κοιτάζεσαι. ''Πώς την πάτησα πάλι?'' αναρωτιέσαι. Εσύ που πάντα είσαι υποψιασμένη και έτοιμη για όλα έπεσες πάλι στην παγίδα. Πίστεψες στα λόγια. Νόμιζες ότι όντως άλλαξε, όπως σου είπε, ε; χαχαχα

Γελάς υστερικά και ταυτόχρονα ρίχνεις όποια κατάρα σου έρθει στο μυαλό. Την πάτησες για ακόμη μια φορά καλή μου. Και αυτό γιατί πίστεψες σε λόγια. Αλλά ξες ποιο είναι το χειρότερο; Να σε απογοητεύει ξανά ο ίδιος άνθρωπος. Δύο χρόνια η ίδια ιστορία. Μήπως δεν φταίει αυτός αλλά εσύ που του έδωσες άλλη μια ευκαιρία να αποδείξει το πόσο σκάρτος είναι? Kαι απλά μένεις μετέωρη να σκέφτεσαι τί πήγε λάθος.

Και έφυγες πάλι λοιπόν. Αυτή τη φορά όμως μην γυρίσεις γιατί έμαθα. Όσο και αν κατηγορώ τον εαυτό μου που πίστεψα σε σενα πήρα ένα μάθημα. Να αγαπάω περισσότερο τον εαυτό μου γιατί στα δύσκολα αυτός θα είναι εκεί. Ίσως μια μέρα καταλάβεις τι έχασες ίσως πάλι όχι. Σταμάτησα όμως να βασανίζω το μυαλό μου με αυτά τα υποθετικά σενάρια. Πάντως και να γυρίσεις μην περιμένεις να βρεις τον ίδιο άνθρωπο που άφησες. Αντίο λοιπόν !
P.S ΓΕΛΟΙΕ