Είναι οι λεγόμενοι άνθρωποι φαντάσματα. Άνθρωποι του καλού ή του κακού μας παρελθόντος. Είναι πάντα εκεί για να μας θυμίζουν τα λάθη μας ή και τις σωστές μας κινήσεις είτε επιλέξαμε να φύγουμε μακριά είτε αποφασίσαμε αποτυχημένα να μείνουμε δίπλα τους. Είναι εκείνοι που καλώς ή κακώς μας έχτισαν σαν χαρακτήρες και μας δυνάμωσαν. Γιατί αν πρέπει να εξυπηρετεί σε κάτι η έννοια του πρώην, μόνο αυτή την παράμετρο δέχομαι να εξυπηρετεί, την δύναμη που αποκτάς φεύγοντας απο εκείνον.

Οι κατηγορίες είναι τρεις: Ο πρώην που σου αφήνει μια γλυκιά ανάμνηση, ο πρώην που δεν θες να θυμάσαι και εκείνος που και να προσπαθήσεις να τον θυμηθείς δεν σου έρχεται με τίποτα.

Στην πρώτη κατηγορία συνήθως ανήκουν οι σχέσεις χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, που κυρίως υπήρξαν ψιλοφλάτ, δίχως τσακωμούς και φασαρίες, εξού και το υπεράνω συναίσθημα της "γλυκιάς ανάμνησης" που σε διακατατέχει εκ των υστέρων. Αυτές οι σχέσεις συνήθως δεν σου χτίζουν χαρακτήρα γιατί δεν έχεις ιδιαίτερες δυσκολίες να αντιμετωπίσεις. Αναπτύσσεις κυρίως συναισθήματα πιο γλυκανάλατα που σου χαρίζουν μια ηρεμία σαν να έχεις πάρει μια ελαφριά valeriana λίγο πριν τον ύπνο. Είναι σχέσεις που βοηθάνε στην ψυχοσύνθεση γιατί ομολογουμένως ποιος δεν θέλει να έχει ήσυχο το κεφαλάκι του αλλά ταυτόχρονα σε αναγκάζουν να πάρεις και το δίκανο για να παρακινήσεις τον άλλον να σε εξιτάρει. Αμ δε!

Επόμενη κατηγορία είναι εκείνη που δεν θες καθόλου να αναφέρεις γιατί μάλλον ο πρώην ήταν μια φρικτή περίπτωση ανθρώπου για να μπλέξεις. Σε κορόιδεψε, απάτησε, χτύπησε, διέλυσε ψυχολογικά ή κόντεψε να σε φτάσει στην απόλυτη φρίκη? Μην το σκέφτεσαι, αυτή είναι η κατηγορία του! Γιατί ναι κάποιοι άνθρωποι έχουν πολλα προβλήματα! Κυρίως εσωτερικά, κομπλεξ και πόσα ακόμα να μην πάω παραπέρα, δεν θέλω. Παρόλα αυτά οι σχέσεις με αυτούς τους ανθρώπους ίσως είναι πιο χρήσιμες απο ότι οι παραπάνω της πρώτης κατηγορίας (αν καταφέρεις και μείνεις ζωντανή). Είναι οι σχέσεις που θα έπρεπε με την λήξη τους να σου δίνεται δίπλωμα συμμετοχής και κυρίως αντοχής σε σκληροπυρηνικές καταστάσεις. Τσακωμοί, ασυνεννοησίες, άσχημα λόγια και ψυχολογική κατρακύλα μόνο και μόνο επειδή δεν ταιριάζεις, κλείνεις τα μάτια και τρενάρεις το τέλος. Αλήθεια θυμάσαι πως τελείωσες μια τέτοια σχέση την τελευταία φορά (μην μου πεις οτι δεν είχες, θα πανικοβληθώ.) Αυτές οι μολυσμένες σχέσεις έχουν μια τάση να τελειώνουν το ίδιο βάρβαρα όσο διαρκούν κιόλας, δεν καταλαβαίνω γιατί! Γιατί να τρενάρεις το καθαρό οξυγόνο και την ελευθερία και επιμένεις στην μιζέρια και την συνεχή απογοήτευση? Είναι παράλογο και εγκληματικό. Οκ συμφωνώ, αξιοποίησε την ευκαιρία που δίνεται στα νεύρα σου να σκληραγωγηθούν και να βγούν νικητές αλλά να έχουμε και ένα όριο παρακαλώ. Εκεί που το νιώθεις να σου κόβει την ανάσα και τα φτερά, μην το σκεφτείς, διώξε το χωρίς σκέψη!

Και η τελευταία κατηγορία είναι αφιερωμένη σε όλους εκείνουν που δυστυχώς πέρασαν και δεν ακούμπησαν που λέμε. Άνθρωποι σίγουρα πιο αξιόλογοι απο αυτούς της δεύτερης κατηγορίας που όμως δεν κατάφεραν να σου αφήσουν ένα σημάδι, μια ζωντανή σκέψη, κάτι... Συνήθως είναι άνθρωποι "αποκούμπια" που σε βοήθησαν να ξεπεράσεις κάποιον άλλον, σου έδωσαν ένα χέρι όταν το χρειαζόσουν αλλα μέχρι εκεί. Είναι σχέσεις περισσότερο ανθρωπιστικής φύσεως και αναγκών απο ότι καταλάβατε που διαρκούν δυστυχώς μέχρι να ισιώσει η ψυχολογία. Μετά είτε ξαναμπαίνεις στο λούκι της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας είτε μαθαίνεις απο τα λάθη σου, προχωράς την ζωή σου και ελπίζεις να βρείς τον έναν που θα καταφέρεις να τον αντέξεις και να σε αντέξει και να αξίζει όμως γαμώτο. Τελείωνε κι εσύ με τα καμμένα χαρτιά κάποτε. Δεν φαντάζεσαι τι έρχεται!