kendimi ne zamandır sorguluyorum... Neden dünyadayım neden bu acılara katlanıyorum ufak mutluluk kırıntıları için? neden otobüste gördüğümüz insanları güzellikle sorguluyoruz neden mutlu mu diye düşünmüyoruz?Neden güneşin hiç doğmadığı bi yerdeki günebakan gibi hissediyorum? neden ruhum yok _ neden yaşıtlarıma sempati duyamıyorum? neden hala burdayım neden acıyorum neden bencil olamıyorum.Olsam mı ? Bİlmiyorum... Vedam daim mi olmalı gündüze basit bi görüşürüz mü ertesi gün unutulcak olan? Kazanamıycamız bi yarışa girmişiz gibi hissediyorum. Baştan yenilgimiz belliyken bile tüm soluksuzluğumuzla depar kalktığımız bi koşu.