Κι υπάρχουν στιγμές που σε πιάνουν οι ρομαντισμοί σου και κανείς δεν αξίζει τόσο ώστε να τους μοιραστείς μαζί του..
Να τις χέσω τις δανεικές τρυφερότητες και της μιας βραδιάς..
Οι ρομαντισμοί και οι συναισθηματισμοί για μένα είναι κρίμα να σπαταλούντε σε ανούσια κρεβάτια και βράδια..
Ένας άνθρωπος να σε κοιτάει στα μάτια, να σε χαιδεύει μέχρι να κοιμηθείς, να μην μπορεί να κοιμηθεί γιατί κάθεται και σε κοιτάει, που σου χαμογελάει κρύβοντας μόνο αγάπη κι άλλα τέτοια..
Για να μην πολυλογώ χωρίς λόγο, να μοιραστώ όλη αυτήν την ευαίσθητη πλευρά μου με έναν άνθρωπο ερωτευμένο με το ποια πραγματικά είμαι και επειδή αυτός δεν υπάρχει και επειδή δεν θέλω να με πιάσουν τα ζουμιά περί ποιος θα ήθελα να ναι αυτός..
Τα κρατάω μέσα μου, για μένα!
Και ο ρομαντισμός δεν απαιτεί παρτενέρ.. αρκεί ένα βιβλίο μία ωραία θέα μια μπύρα και λίγα κεράκια..
Και τσουπ, να όλες οι ρομαντικές σκέψεις και όλα τα ρομαντικά σου θέλω..
Ξεχύνονται ξαφνικά, μέσα σε μια βραδιά χωρίς να απευθύνονται σε κάποιον γιατί δεν αναζητάς κάποιον αυτό το απόγευμα..δεν θα ήθελες κάποιον δίπλα σου αυτή τη στιγμή..
οπότε όλα αυτά απλά αιωρούνται στον αέρα χωρίς ξεκάθαρο παραλήπτη..