Ξέρεις πως είναι;
Πως είναι να νιώθεις τον έρωτα να σε κατακλύζει όπως κάνουν τα κύματα την στεριά ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να σε αφήνει από μέσα σο αυτό το αίσθημα;
Πως είναι το αεράκι που σε αγκαλιάζει σαν τα φθινοπωρινά φύλλα και σε ταξιδεύει όσο πιο μακριά μπορεί, χωρίς ποτέ να τα εγκαταλείπει;
Πως είναι άραγε η φωτιά που μπορεί να ζεστάνει τον καθένα ένα παγωμένο βράδυ του χειμώνα, η ίδια φωτιά που σιγοκαίει σιγά-σιγά, χωρίς ποτέ να σταματήσει να σου χαρίζει ποτέ απλόχερα την θέρμη της αν την προσέξεις;
Πως είναι ένα μικρό λουλουδάκι που ανθίζει στο απέραντο λιβάδι τις πρώτες μέρες της Άνοιξης, όπως ανθίζει κάθε τι όμορφο και καινούριο, και χαίρεται όλη η πλάση γι’αυτό, χωρίς ποτέ να σταματά να μεγαλώνει;
Αυτό είναι ο έρωτας
Δεν σε αφήνει ,ποτέ
Δεν σε εγκαταλείπει, ποτέ
Δεν σταματά να σε γεμίζει, ποτέ
Δεν σταματά να μεγαλώνει μέσα σου, σαν κάτι ζωντανό, ποτέ